Archive for February, 2010

Begonnen

Saturday, February 27th, 2010

Het is weer begonnen. Op de dag dat de profs starten in de Omloop het Nieuwsblad staat mijn eerste koers van het jaar op het programma. Trainingswedstrijd bij RWC Ahoy, een natte en winderige koers, zoals het hoort in het vroege voorjaar.

Op weg naar Rotterdam draai ik niet lekker, hoge hartslag en lage snelheid. Er staat een stevige zuidwesten wind en het regent. Ik verwacht dan ook weinig en start achteraan. De eerste ronde blijft het rustig. Het peloton draait een kalm rondje over het natte parcours.

Dan slaat de vlam in de pan. Vooraan trekken een paar renners door en ik zie het peloton breken. Dit zou direct de slag kunnen zijn en vol tegen de wind rij ik langs het peloton en kom op kop.

De kopgroep rijdt 100 meter voor mij uit, een man of 15. Meter voor meter rij ik het gat dicht, het peloton achter me latend, met een renner in mijn wiel die niet wil overnemen. Na een halve ronde is het gat nog maar 20 meter. Mijn benen lopen vol en de afstand blijft 20 meter. Opgeven speelt door mijn hoofd, in het peloton eindigen is ook niet verkeerd. Een halve ronde verder zet ik voor een laatste keer aan. Rug gekromd en over mijn stuur gebogen slinkt het gat. Ik sluit aan bij de kopgroep.

De komende rondes laat ik mij nat worden door het spatwater van het laatse wiel, ik verzaak mijn beurten en neem rondes de tijd om te herstellen.

Langzaam dunt de kopgroep uit. 15 man, 9 man, we blijven met 7 over. Af en toe draai ik mee op kop, maar niet teveel. Dat is ook niet nodig, we hebben een riante voorsprong op het peloton.

Vier rondes voor de finish dubbelen we het peloton. Even een onoverzichtelijke situatie, maar de ronde daarop wordt het peloton uit koers genomen en mogen wij op een leeg parcours gaan uitmaken wie er wint. Ik trek door, maar raak niet weg. Net als ik wat terug zak springt er een renner weg. Ik heb net op kop gezeten en heb daar mijn beste krachten verspeeld. Ik zie 6 man wegrijden en kan niet aanhaken.

In de laatste bocht gaat een van de zes renners voor me nog onderuit, zodat ik nog als 6de kan finishen. Totaal onverwacht een erg goede koers gereden.

Op tijd thuis om Flecha op erg sterke manier te zien winnen in de Omloop. Een mooie en verdiende winst.

foto’s: harfoto.nl en fotokoos.nl

Posted in Training, Wielrennen, koers | 1 Comment »

Wachten

Sunday, February 21st, 2010

Het blijft wachten op het voorjaar. Zaterdag om 9 uur op de fiets op weg naar RWC Ahoy voor een trainingskoers. Na Rijswijk werd de weg wit, tussen Delft en Rotterdam glad en gearriveerd bij Ahoy bedekte een verse laag hagel het parcours. Koers afgelast, zoals de afgelopen weken. In de kantine ging het verhaal dat in Dordrecht wel gekoerst werd, maar mijn dagprogramma liet een reis naar De Mol niet toe.

Terug naar huis wat intervallen, als surrogaat voor de gemiste wedstrijd. Zondag een lange duurtraining met V.. Stukken kouder zonder de zon van zaterdag. Kou en tegenwind zorgden dat ik stuk gereden thuis kwam.

Het KNMI voorspelt voor komende week eindelijk temperaturen boven nul, met wat geluk gaat het komende zaterdag lukken om mijn eerste wegwedstrijd van het jaar te rijden.

Posted in Uncategorized | No Comments »

Rust

Monday, February 8th, 2010

In de overgang van veld naar wegseizoen heerst de rust. Twee weken niet al te intensief fietsen.

Ondertussen zijn de trainingswedstrijden alweer begonnen bij Ahoy. Aanstaande zaterdag, 10.30u zal ik eraan moeten geloven. De eerste koers van het jaar. De rust is over, er gaat gefietst worden.

De laatste dagen het boek “Renner willen worden” van Karl Vannieuwkerke gelezen. Leest lekker weg en is bovendien een erg goede motivatie om aan het seizoen te beginnen. Krijg echt zin om te koersen van dat boek. Een aanrader!

Posted in Uncategorized | No Comments »

Clubkampioenschap

Monday, February 1st, 2010

Samen met 3 andere verenigingen startte ik  zaterdag  in het Gaul! clubkampioenschap cyclocross, in Amsterdam.

Na een aanval van het Norovirus de dagen voor de wedstrijd sta ik niet helemaal fit aan de start. Maar de laatste veldrit van het seizoen, die laat ik niet lopen. Een aardig opkomst, er staan 40 renners aan de start. Ik tel 8 Gaulisten. Uiteindelijk blijken het er 9 te zijn.

Vijf minuten voor de start wordt er opgesteld en schuiven de andere verenigingen naar voren, de zwart-gele brigade houdt zich wat op de achtergrond. Ik niet, iedere plek in de start is meegenomen.

De start is onverwacht en informeel. Geen startschot, geen fluitje. Twee minuten voor de afgesproken tijd klinkt plotseling “Heren, u kunt vertrekken”. Hier totaal niet op voorbereid mis ik de start. Dat kost me plekken.

Bij de eerste bocht neem ik de schade op. Ik zie geen Gaul! renners voor me. Ondanks mijn plek in de achterhoede rij ik op de eerste plek. Dat hou ik maar een halve ronde vol, dan wordt ik ingehaald door de secretaris van onze club, Albert Kraaij. Zijn techniek is beter en dat betaald uit op dit technische parcours.

De omloop lijkt wel wat op het WK, dat de dag daarna wordt gereden. Een aantal hard bevroren stukken met gladde bochten, maar ook zompige modder. Na twee weken niet veldrijden ben ik wat techniek kwijt en heb ik de eerste helft van de koers moeite goed te sturen. Pas in de laatste helft kies ik de juiste sporen en gaan de bochten beter.

Half koers word ik voor de eerste keer gedubbeld. Met gemak wordt ik voorbij gereden door een ZZPR renner. Met een geel rugnummer, het rugnummer van Gaul!. Ik rij op plaats drie in plaats van twee. Dat maakt de MTB’er direct achter mij tot een bedreiging voor het podium.

Ik probeer wat ruimte te winnen, neem teveel risico en gecombineerd met vermoeidheid rij ik me vast in de modder. De MTB’er komt me voorbij.

Plaats vier, daarvoor ben ik niet naar Amsterdam gekomen! De rondes erop wordt de afstand tussen ons langzaam kleiner. Niet te snel, ik wil adem overhouden voor een beslissende slotronde.

Half in een ronde hoor ik de bel gaan, de koploper begint aan de laatste ronde. Dan hebben wij er nog anderhalf te gaan. Tijd om door te rijden. Op de modderstrook mis ik het juiste spoor. Ik spring deze koers voor het eerst af en schouder mijn fiets. Dat gaat verassend goed. Een paar grote stappen en ik zit bijna in het wiel van de MTB’er.

Een paar honderd meter verder rijden we over de finish en tot grote verbazing zegt de jury in de microfoon: “Heren , bedankt, het zit erop”. Wat nou, het zit erop? We moeten nog een ronde, de ronde waarin ik mijn derde plaats in het kampioenschap veilig ga stellen. Ik zeg tegen mijn naaste belager dat ik zeker nog een ronde rij en fiets door. Hij springt ook weer op de fiets, maar het verschil is al te groot.

Ik rij de laatse ronde uit, als ik later de uitslag zie sta ik inderdaad op de derde plek. Het voelt wat als een gestolen overwinning. Toch weet ik dat ik in de laatste ronde het verschil dicht had kunnen rijden en deze plek echt van mij is.

De volledige uitslag:
1. Geert van der Horst
2. Albert Kraaij (op 1 ronde)
3. Ronald van Herp (op 1 ronde)
4. Ronnie Takens (op 2 ronde)
5. Martijn Peek (op 2 ronde)
6. Peter Lelijveld (op 2 ronde)
7. Danny Bekker (DNF)
8. Rene van Ravenzwaaij (DNF)
9. Mark Touwen (DNF)

foto’s: Jørgen van Bers

Posted in Cyclocross, Veldrijden, wedstrijd | 2 Comments »