Archive for March, 2010

Klassestrijd

Saturday, March 27th, 2010

Vandaag staat de Ronde van Rijswijk op het programma. Gesponsord door BikeZone, mijn fietsenmaker. Deze wedstrijd kan ik niet overslaan.

Het amateurwielrennen is in klasse’s onderverdeeld. Elite, Amateur-A, B en C. Bij het regioveldrijden ben ik op leeftijd in de hoogste A categorie ingedeeld, de keuze bij het wegrennen is vrij. Ik heb gekozen voor amateur-B.

Normaal rijden we bij de B onze eigen koersen, maar niet vandaag. Er start een groot peloton van 120 man, met A, B en C renners. Ik reis af naar Rijswijk zonder hoge verwachtingen.

Bij het inrijden zie ik het al. Veel jonge A renners, uit heel het land. Voorin rijden en zien hoelang ik het vol hou, dat is het plan.

Al voor de start gaat loopt het spaak, 10 minuten voor het startschot stellen de eerste renners al op, terwijl ik mijn beenstukken uittrek op het terras. Achteraan aansluiten.

Direct na het startschot zit het tempo er goed in. Ik verstop mij in het peloton. Vijf rijen dik met 40km/u door de bocht, dat is wennen. Na een kwartier heb ik dat door (niet remmen!) en gaat het koersen wat makkelijker.

Toch zak ik langzaam door het peloton. Aanklampen. Af en toe wat plaatsen naar voren. Er er weer doorzakken. En aanklampen.

Achter mij waaien er wat mannen af en ik word het laatste wiel van het peloton. Het lukt mij niet om verder naar voren te komen. Fietsen in de staart kost erg veel energie, na iedere bocht is het aanzetten om de aansluiting te houden. Dat kost veel kracht en als na 31 van de 35 rondes de renner voor mij het peloton laat lopen ben ik zo moe gestreden dat ik het gat daarvoor niet meer dicht krijg.

Ik ben pissig op mijzelf, lossen in de finale. Stommeling! Zelfs dat geeft me niet de extra adrenaline om de aansluiting te vinden. Dan gaat het snel. Voor ik het weet zie ik de kopgroep naderen en ook het peloton loopt snel op mij in.

Ik zie het nutteloze van doorrijden in en stap af. Mijn teller geeft een gemiddelde van 44km/u aan, 6 sneller dan de koers van vorige week. Het klasse verschil tussen A en B.  Ik baal verschrikkelijk dat ik de koers niet uitgereden heb, maar ben blij dat ik zo lang het tempo heb kunnen volgen.

Ondanks alles voelen mijn benen weer beter. In een komende koers moet ik dat kunnen verzilveren. Dat zal nog wel even duren. Morgen een toertocht in België, volgende week naar Spanje. Pas half april staat de volgende wedstrijd op het programma.

Koers!

Thursday, March 25th, 2010

Afgelopen zaterdag was het voor het eerst echt koers. Alles daarvoor was training, waar het gemoedelijk aan toe gaat.

In de kleedkamer is het al te merken, veel stille mannen en wat renners die vol bravoure hun zenuwen de baas proberen te worden. Spanning, omdat dit de eerste wedstrijd van het jaar is. Ook ik voel dat, de zelfverzekerdheid van de afgelopen wedstrijden is de hele ochtend ver te zoeken.

Al in de eerste rondes is te merken dat iedereen vol spanning zit, er blijven groepjes weg rijden uit het peloton, een zenuwachtige koers. Vast besloten mij niet te laten verrassen zit ik voorin het peloton en ben een paar keer weg. Maar steeds niet met het juiste groepje. Geen samenwerking of geen snelle mannen. Pas na 25 minuten is de ontsnapping van de dag een feit, en ik zit er niet in.

Zodra ik dat zie draai ik de gashendel open. Met nog een man springen we weg, aangemoedigd vanaf de kant rijden we heel langzaam het gat met de kopgroep dicht. Pas na twee rondes vinden we op het rechte stuk, tegen de wind in, de aansluiting met het laatste wiel. Juist op het moment dat de eigenaar van dat laatste wiel de kopgroep laat lopen.

De inspanning was zo groot dat het mij niet meer lukt dat gaatje dicht te rijden en langzaam worden we door het peloton ingelopen. Daar krijg ik de echte klap te verwerken. Teveel energie verschoten en gebrek aan motivatie. Langzaam zak ik door het peloton heen en in de laatste rondes moet ik daar ook lossen.

Een teleurstellend einde van de eerste koers. Maar er komen er nog meer, volgende week in Rijswijk een nieuwe kans!

foto’s: fotokoos.nl en harfoto.nl

Prijzengeld

Saturday, March 13th, 2010

Deze zaterdag staan er twee ritten op het programma, een toertocht, de Witte Kruis Classic, en een trainingkoers bij RWC Ahoy. Tegelijk, dat kan niet. Ik kies voor Ahoy, kilometers maak ik toch wel.

Op weg naar de koers trap ik weer niet lekker. Ben vermoeid, niet fit en vanmorgen had ik een verhoogde rustpols. Overtraining ligt op de loer. Ik heb geen hoge verwachtingen, meerijden is vandaag het motto.

Om half elf starten dertig man. Het tempo gaat snel omhoog. Ondanks de vermoeidheid kom ik goed mee voorin. Een paar keer kom ik met wat mannen los van het peloton, maar de beslissende slag is dat niet. Na 10 minuten kijk ik om en zit weer in een ontsnapping. Ongemerkt is het peloton achter ons gebroken. Nog even doortrekken en we zijn echt weg.

Veel wind van opzij, we draaien in een waaier. Dat is organiseren en voor mij in korte tijd veel leren. Ik kies het wiel van een ervaren renner en na wat rondes krijg ik het door. Ondertussen dubbelen we al de eerste resten van het peloton.

Zo koersen we het uur vol, met steeds minder renners in de kopgroep, tot we met zes over zijn. De laatse vijf rondes gaan in.

Geleerd van vorige koersen verstop ik mij achterin. Niet te vroeg op kop komen. Maar ook dat is gevaarlijk. Nog een ronde te gaan en vooraan trekt een renner door. Dat zie ik te laat. Vier man rijden weg en hoe hard rij, ik verlies de aansluiting.

Plaats vijf is niet voldoende. Ik kruip over mijn stuur, spieren schreeuwen het uit, longen branden en heel langzaam komt het achterwiel van renner vier in zicht. De laatste rechte lijn en met alles dat ik nog in mij heb haal ik 30 meter voor de streep nummer vier bij. Nog twee pijnlijke trappen en ook nummer drie is er aan.

Met wiellengte voorsprong sprint ik over de meet. Derde, mijn beste klassering ooit in een wegkoers. Het eerste prijzengeld voor Warchild is binnen.

foto’s : fotokoos.nl

Leercurve

Saturday, March 6th, 2010

Het is te merken dat ik nog niet veel koersen heb gereden. Vandaag maakte ik dezelfde fout als vorige week.

Om half 11 staan er 25 man aan de start bij RWC Ahoy, om in een trainingskoers van 1 uur en 3 ronden uit te maken wie het beste tegen de wind in kan fietsen. Er staat een straffe oostenwind waardoor het koud aanvoelt.

Niet van plan achter een kopgroep aan te moeten jagen probeer ik zo veel mogelijk voorin het peloton te rijden, om aan de goede kant te zitten als het peloton breekt. De eerste ronde schiet de vaart er al in. Ik probeer een paar keer weg te komen met een groepje, maar de wind verhinderd dat. Zodra de wind op de kop komt schuift het peloton weer in elkaar.

Voorin rijden gaat me makkelijk af en ik zie daardoor niet wat er achter ons gebeurt. Of we zijn weggereden of het peloton gebroken is weet ik niet, maar plots zijn we met een groep van 10 man over. Alweer in de kopgroep, dat voelt goed.

Organisatie is ver te zoeken en veel mannen verzaken als ze op kop moeten. Toch houden we een goede voorsprong en dubbelen we het peloton al halverwege de koers.

Vier rondes voor de finish ontsnapt er een Ahoy renner en neemt 200 meter afstand. Twee rondes voor het eind probeer ik dat gat dicht te rijden. Dom, dat lukt natuurlijk nooit. Ik krijg 50 meter ruimte, maar dat is dan ook alles. Na een ronde ploeteren komt het restant van de kopgroep over mij heen en ben ik zo moe gestreden dat ik ze laat lopen.

Dezelfde fout, weer teveel gegeven in de laatste rondes. Misschien dat ik er nu wel van leer. Toch erg tevreden, mee kunnen koersen in de kopgroep en als 6de over de streep.

foto’s: volgen nog.