Vandaag staat de Ronde van Rijswijk op het programma. Gesponsord door BikeZone, mijn fietsenmaker. Deze wedstrijd kan ik niet overslaan.
Het amateurwielrennen is in klasse’s onderverdeeld. Elite, Amateur-A, B en C. Bij het regioveldrijden ben ik op leeftijd in de hoogste A categorie ingedeeld, de keuze bij het wegrennen is vrij. Ik heb gekozen voor amateur-B.
Normaal rijden we bij de B onze eigen koersen, maar niet vandaag. Er start een groot peloton van 120 man, met A, B en C renners. Ik reis af naar Rijswijk zonder hoge verwachtingen.
Bij het inrijden zie ik het al. Veel jonge A renners, uit heel het land. Voorin rijden en zien hoelang ik het vol hou, dat is het plan.
Al voor de start gaat loopt het spaak, 10 minuten voor het startschot stellen de eerste renners al op, terwijl ik mijn beenstukken uittrek op het terras. Achteraan aansluiten.
Direct na het startschot zit het tempo er goed in. Ik verstop mij in het peloton. Vijf rijen dik met 40km/u door de bocht, dat is wennen. Na een kwartier heb ik dat door (niet remmen!) en gaat het koersen wat makkelijker.
Toch zak ik langzaam door het peloton. Aanklampen. Af en toe wat plaatsen naar voren. Er er weer doorzakken. En aanklampen.
Achter mij waaien er wat mannen af en ik word het laatste wiel van het peloton. Het lukt mij niet om verder naar voren te komen. Fietsen in de staart kost erg veel energie, na iedere bocht is het aanzetten om de aansluiting te houden. Dat kost veel kracht en als na 31 van de 35 rondes de renner voor mij het peloton laat lopen ben ik zo moe gestreden dat ik het gat daarvoor niet meer dicht krijg.
Ik ben pissig op mijzelf, lossen in de finale. Stommeling! Zelfs dat geeft me niet de extra adrenaline om de aansluiting te vinden. Dan gaat het snel. Voor ik het weet zie ik de kopgroep naderen en ook het peloton loopt snel op mij in.
Ik zie het nutteloze van doorrijden in en stap af. Mijn teller geeft een gemiddelde van 44km/u aan, 6 sneller dan de koers van vorige week. Het klasse verschil tussen A en B. Ik baal verschrikkelijk dat ik de koers niet uitgereden heb, maar ben blij dat ik zo lang het tempo heb kunnen volgen.
Ondanks alles voelen mijn benen weer beter. In een komende koers moet ik dat kunnen verzilveren. Dat zal nog wel even duren. Morgen een toertocht in België, volgende week naar Spanje. Pas half april staat de volgende wedstrijd op het programma.
Hoi Ronald,
Zat naast je in de koers, maar geen tijd gehad om een gesprek te wisselen. De plek (achterin) waar we zaten was inderdaad niet goed, te veel inspanning. Heb zelf ook een paar keer geprobeerd om naar voren te rijden maar dit lukte niet. Troost je, het Spartaan parcours is een van de zwaardere clubparcours, zeker met de windrichting van afgelopen zaterdag. Zelfs ik had mijn handen eraan vol om de wedstrijd uit te rijden en ik heb het voordeel van het parcours kennis . Vanaf a.s dinsdag kan je wekelijks komen oefenen op het rondje. Mijn tellertje gaf trouwens 42 gemiddeld aan (tijd voor een nieuwe???)
GR v Peppie