Trois Ballons

Zaterdag is de echte race, een cyclosportive van 205km, met 4300 hoogtemeters. Daar valt het criterium bij in het niets.

Bang voor hectische taferelen sta ik om 7 uur gespannen aan de start. Het 3000 renners grote peloton zet er na de start om 7.25u goed de vaart in. Ik weet goed vooraan te komen waar het met alle drukte erg meevalt.

Vrijdag heb ik al kennis gemaakt met de Ballon de Servance, de eerste klim. De steile stukken vielen toen erg zwaar. Nu klim ik makkelijker. Het meeste profijt van de verkenning heb ik in de afdaling, daar kan ik tientallen renners inhalen. Ik kom in een groepje terecht dat lekker doorrijdt naar de volgende beklimming.

In de volgende stijgende meters voel ik dat mijn benen toch niet zo goed zijn als gehoopt. Ik heb moeite het tempo te volgen. Op de volgende col moet ik lossen uit het groepje, zak naar de volgende groep en moet ook daar lossen. Borden aan de kant van de weg geven aan dat ik nog 2 kilometer moet. Nog even doorbijten.

Op de top schakel ik een zwaar verzet. Na een kilometer gaat het parcours naar rechts, een smalle, steile weg op. Ik geef gas, dat zal een klein stukje klimmen in de afdaling zijn.

Ik trap door, de weg blijft stijgen. Pijn in mijn benen. De berg wint, ik schakel terug. Mijn tempo daalt, wordt ingehaald. En de weg blijft omhoog lopen. Later zal ik zien dat dit de “Route des Americans” is, een echte beklimming, net zo lang als de klim naar de vorige col. Als de weg eindelijk uitvlakt ben Ik in een grote groep uitgekomen waarmee we naar de top van de Grand Ballon rijden.

Een chaotische bevoorrading en snelle afdaling later haal ik wat renners in, om onderaan de berg weer in dezelfde groep voor een rood stoplicht te staan.

De volgende bergen, de Hundsdruck en de Ballon de Alsace overleef ik, maar word overal ingehaald. Het beste is er nu echt vanaf. De doelstelling van 7.30u heb ik ondertussen bijgesteld. 8u zou mooi zijn.

Na de Ballon de Alsace komt een heuvelachtig stukje. Ik was gewaarschuwd, weet wat me te wachten sta en overleef dit pittige deel van het parcours goed. Dan begint het vals plat naar de voet van de laatste klim. Ook die heb ik verkend, 5 kilometer met 10% of meer.

Hoe ik bovenkom weet ik niet meer, maar ik heb nog nooit zo afgezien op een klim. Voor mijn gevoel mijn slechtste cyclo in jaren.

Twee dagen later staat de uitslag online, ik ben op plaats 397 geƫindigd, in 8 uur en 5 minuten. Eigenlijk helemaal niet zo slecht. En dat laat nog zat verbetering over voor volgende jaar!

Leave a Reply

Comment Spam Protection by WP-SpamFree